Kartonnen Games: Rhino Hero

Door RobinHood op maandag 30 oktober 2017 11:48 - Reacties (4)
Categorie: Kartonnen Games, Views: 1.172

Voor het eerst in maanden weer eens een blogpost, en direct weer eentje met een belangrijke mededeling:

Ga naar je lokale spellenwinkel, LGS voor de ingewijden, en koop Rhino Hero.

Nee, niet vragen waarom, gewoon doen. Je zal geen spijt hebben. Gewoon kopen, nu, snel, arriba arriba!

http://cdn3.bigcommerce.com/s-n4fsq55cwj/images/stencil/500x659/products/1443/6057/4789__96391.1497035893.jpg

Oh, je bent er nog.

Moet ik wel uitleggen waarom je naar de LGS moet rennen?

Nouja, dan doe ik dat maar, want ik heb twee hele goede redenen:

Reden 1
Spellenwinkels zijn namelijk gewoon gaaf en moeten blijven bestaan. Ze zijn namelijk duizend keer beter dan een of andere standaard speelgoedwinkel waar ze alleen maar twintig verschillende soorten Monopoly en Risk verkopen, ik bedoel, in de LGS van Leeuwarden heb ik Risk nog niet eens gezien.

En de mensen die er werken, weten waar ze over praten. Die staan je niet raar aan te kijken als je zegt “Ik heb de eerste editie van Dungeon Quest gekocht”, nee, ze zeggen “vet gaaf dude, hey, er is een D&D avond, misschien is dat ook iets voor jou?”.

Oh, en LGS’en moeten ook gewoon blijven bestaan omdat dat zo’n beetje de enige plek is waar je gewoon zo geeky kan zijn als je bent en niemand die je raar staat aan te kijken, want alle andere mensen die er komen zijn minstens net zo’n grote geek.

Dus, koop bij je LGS. Niet op Amazon omdat het je wel 5 euro bespaard, dat doe je maar met Chinese Meuk.

Reden 2
Dit spel is gewoon vreselijk leuk, en dat voor een spel wat in 2 zinnen uit te leggen is en een tientje kost.

Het doel van het spel is namelijk: Bouw een toren met een soort speelkaarten. Laat die toren niet instorten wanneer je er een blokje hout erop zet.

https://i.imgur.com/Na9UAyOl.jpg

Dat klinkt vast niet heel spannend, maar, dat is het wel. De kaarten, een soort veredelde speelkaarten die je moet buigen, zijn namelijk precies stevig genoeg. Zonder onze houten superheld kun je vrij makkelijk een toren bouwen van 15 verdiepingen of meer. Natuurlijk moet je wel een beetje een vaste hand hebben, maar, het is niet onmogelijk.

https://i.imgur.com/oEoIA05l.jpg

Totdat je dat duivelse blokje hout moet pakken, geheten “Rhino Hero”, hij is vrij klein, hij weegt nagenoeg niks, maar hem op de toren plaatsen is vaak genoeg voor behoorlijke spanning. Is de toren wat brak gebouwd of plaats je hem op een dak die niet goed ondersteunt wordt, dan stort de hele boel in, vaak onder bulderend gelach.

https://i.imgur.com/oNYmDH1l.jpg

En dan begin je weer overnieuw. Want hoe simpel het ook is, het is gewoon vreselijk leuk. Niet alleen voor kinderen, ook voor volwassenen is het dolle pret. En met drank of wiet op wordt het vast helemaal hilarisch, maar dat heb ik nog niet geprobeerd.

Mochten mensen huiveren bij het stukje “speelkaarten die je moet buigen”: Geen nood, ze zijn ervoor gemaakt, er zit een stukje dunner karton waar je ze zonder problemen kan buigen, en de rest van de kaart is gewoon erg stevig.

En zelfs al scheurt het een en ander na een poos speelplezier, dan koop je toch gewoon een nieuwe set? Het kost maar een tientje.

Dus, hup, naar je LGS en kopen. Ja, ook als je geen kinderen hebt en al je boardgamevrienden liever de hele avond een dwarf imiteren of de Slag om Tobruk voor de 30ste keer naspelen, gewoon kopen, op tafel zetten en plezier hebben.

Kartonnen Games: Intro + Monopoly Junior

Door RobinHood op zondag 30 april 2017 21:37 - Reacties (10)
Categorie: Kartonnen Games, Views: 2.854

Dit keer eens geen rommel uit China, al kan ik daar eerdaags ook wel weer over schrijven, nee, ik wil ook eens over iets anders kunnen vertellen, vandaar Kartonnen Games, over, jawel, bordspellen, of boardgames, voor de mensen die duidelijk willen maken dat ze niet iedere vrijdagavond Monopoly zitten te spelen met wat vrienden.

Zelf ben ik uiteraard opgegroeid met Monopoly, natuurlijk met de verkeerde regels waardoor je een soort nachtmerrie hebt die 5 uur duurt, biddend naar een god naar keuze dat je op de Kalverstraat komt waar een hotel op staat, zodat het potje eindelijk eens kan stoppen, hopende dat niet iemand zegt “maar je kan je huizen nog verkopen om die rekening te betalen!”

Traumatiserend gewoon.

Maar, trauma’s zijn te verhelpen. Dit trauma verdween toen op een gezellige avond met wat vrienden King of Tokyo op tafel werd gezet met de vraag “Zin in een spelletje?”

http://img.ozgameshop.com/board_games/strategy/king_of_tokyo_2016_edition_raw.jpg

Een wereld ging voor me open, een spel wat binnen 5 minuten uit te leggen is, en waar je niet depressief van wordt. Niet veel later, op weer een gezellige avond, werd Dungeons and Dragons: The Wrath of Ashardalon voorgesteld als spel van de avond. Dat hele avontuur duurde ook zeker een uur of 4-5, maar dat waren leuke uren, al werd er nog wel gebeden naar een god naar keuze, ditmaal om eindelijk eens 12 of hoger te gooien om uit die verdomde pit te komen.

Helaas liep die vriendschap niet veel later in de soep, niet gerelateerd aan een boardgame overigens, en viel ik weer in de oude situatie: Niemand om echt leuke dingen mee te spelen. De rest van mijn vrienden zaten te ver weg om eens een avondje wat te spelen, en ik had eigenlijk geen leuke bordspellen, op 1 Jurassic Park spel na.

Totdat ik wat over Dungeon Quest las, een boardgame die zelfs alleen nog behoorlijk leuk zou zijn. Ik vond een tweedehandse voor een leuk bedrag, en toen hij het zag, wou mijn pa ook wel eens een potje spelen. Een avond of twee later viel mijn pa dus te pletter in een pit omdat zijn ridder de sprong niet haalde. Een avond later deed ook mijn moeder mee, die normaal alles wat met fantasy te maken heeft haat. Weer eens wat anders, een dungeoncrawler spelen met je ouders.

https://cf.geekdo-images.com/images/pic184398_md.jpg

Waarom ik dit hele relaas schrijf? Simpel, ik wil het gewoon eens in de zoveel tijd hebben over kartonnen games, vooral bordspellen dus, want ik ben dol op grote stukken karton en plastic figuurtjes, en waarom sommige spellen best awesome zijn. In andere woorden: Ik wil veredelde reviews kunnen neerplempen.

En we beginnen met wat? Dungeon Quest, mijn grote liefde? Nee, maar, wat dacht je van….

Monopoly Junior.

Want….

Net als veel mensen heb ik een neefje. Hij is 5, een beetje apart, zeker niet het liefste jongetje wat er is en vindt zijn oom maar raar. Een typisch neefje dus. Hij komt hier wel eens logeren tot mijn grote verdriet vreugd, en om hem niet de hele dag TV te laten kijken, leek het mijn ouders goed om eens een spelletje met hem te doen. Prima idee, ware het niet dat hij vreselijk goed is in spellen als Memory omdat hij alles kan onthouden, en om nou de middag Mens Erger Je Niet te spelen…

Er moest dus iets komen wat niet te makkelijk is, maar ook niet te moeilijk, redelijk leuk is voor een volwassene en ook niet al te duur is. In de speelgoedwinkel viel mijn oog al snel op Monopoly Junior. Goedkoop, vrij makkelijk maar je moet nog wel prutsen met geld, en prima uit te houden voor de volwassenen onder ons.

Oh, en misschien wel het belangrijkste: Neefje vond het idee wel leuk. En eerlijk gezegd: Hij heeft gelijk, het is best leuk, misschien wel leuker dan de echte Monopoly.

http://i.imgur.com/tP7UCggl.jpg

Het belangrijkste voor de leukheid is wel het feit dat het “echt” is. Je koopt gewoon “straten”, je hebt geld, een bank, kanskaarten en zelfs een gevangenis. Het is net het echte spel, maar dan simpeler en ongeveer 100x sneller. De regels zijn zelfs gewoon echt. Je moet de straat kopen waar je op terechtkomt, vrij parkeren is gewoon een loos vakje en je krijgt niet 2x zoveel geld als je op Start komt.

Je leert de kinderen dus direct hoe ze Monopoly horen te spelen, met een beetje geluk hebben we straks dus een generatie die gewoon op een normale manier Monopoly kan spelen. Oh, en ze tellen natuurlijk heel wat af in dit spel, kunnen tellen schijnt ook belangrijk te zijn.

De vormgeving is uiteraard wel wat speels, en je praat over kleine bedragen. Ook is het bord wat kleiner, en kun je maar met z’n vieren spelen, da’s doorgaans genoeg, maar kan natuurlijk soms ook wat te weinig zijn in een groot gezin, of als je halve familie over de vloer is.


Maar het meest jammere, en dat vind ik echt een gemiste kans, is dat het bijna onmogelijk is om het spel zolang te spelen dat alle spelers minimaal 1 rondje hebben afgelegd. Je krijgt maar weinig geld, je moet ieder vakje kopen waar je op landt, waardoor ik in ongeveer de helft van de potjes tot driekwart van het bord kwam, dan is mijn geld op, heb ik verloren en is het spel direct afgelopen. Best lullig.

http://i.imgur.com/zh7rAvcl.jpg

Geen probleem als een volwassene dat overkomt, maar mijn neefje vind het, begrijpelijk, niet bepaald leuk als hij binnen 5 minuten af is omdat hij niet kan zeggen “Ik koop het zwembad niet”, natuurlijk is dat weer op te lossen door mensen meer geld te geven, de regels te veranderen of door het met een D8 of D10 te spelen in plaats van een D6, zodat je grote sprongen kan maken.

Aan de andere kant: een ronde later verliest iemand anders, en hij vindt het zo leuk dat hij het gerust de hele middag kan spelen. Zit je alsnog 4 uur lang Monopoly te spelen….